Տատիկ կամ Մամիկ | Dadig or Mamig

 

«Մենք ենք մեր սարերը»՝ ընդհանրապէս ծանօթ «Տատիկ-Պապիկ», (արեւմտահայերէն՝ Մամիկ եւ Պապիկ), յուշարձան կոթող մըն է Արցախի մայրաքաղաք Ստեփանակերտի մուտքին, եւ կը նկատուի հայկական ինքնութեան եւ դիմադրողականութեան հզօր խորհրդանիշ մը:

1967-ին Սարգիս Պաղտասարեանի կողմէ քանդակուած կարմիր տուֆէ արձանը՝ առանց պատուանդանի, կը ներկայացնէ տարեց զոյգ մը, որոնց կերպարանքները, կարծես, կը բխին նոյնինքն հողէն՝ խորհրդանշելով հողի եւ ժողովուրդի արմատներուն միջեւ արիւնակցական խոր կապը: Թէեւ երկու կերպարներն ալ կեդրոնական են, սակայն Տատիկը դարձած է յուշարձանին զգացական կեդրոնը՝ մարմնաւորելով հայ մօր ուժը, անոր համբերատարութիւնը եւ հոգատար ոգին:

Արձանը լոկ արուեստի գործ մը չէ, այլ կը հանդիսանայ պատմութեամբ ձեւաւորուած, յիշողութեամբ սնուած եւ շատոնց ապաստան տուած լեռներուն հետ միաձուլուած ժողովուրդի մը մարմնաւորումը։

We Are Our Mountains, commonly known as Dadig-Babig or Mamig-Babig ("Grandmother and Grandfather"), is a monumental sculpture in Artsakh that has become a powerful emblem of Armenian identity and resilience.

Created in 1967 by Sarkis Baghdasarian, the red tuff statue portrays an elderly couple whose forms appear to rise from the land itself, symbolizing the deep-rooted connection between the people and their homeland. While both figures are central, the grandmother, Dadig, has emerged as the emotional heart of the monument, embodying the strength, endurance, and nurturing spirit of Armenian matriarchs.

More than a work of art, the statue stands as a metaphor for a people shaped by history, grounded in memory, and bound to the mountains that have long sheltered them.